پیشینه تاریخی و توسعه پمپ های ترمز اتومبیل

Dec 09, 2024

پیام بگذارید

پیشینه تاریخی و توسعه پمپ های ترمز خودرو را می توان به روزهای ابتدایی اختراع خودرو ردیابی کرد. در آن زمان ، سیستم ترمز عمدتاً به ترمزهای دست و ترمزهای پا اعتماد می کرد. این روشها نه تنها برای کار کردن ناخوشایند بودند ، بلکه اغلب به دلیل عملکرد نادرست باعث تصادفات می شدند. به منظور حل این مشکلات ، در سال 1905 ، لی J. Sturtevant از ایالات متحده سیستم ترمز خلاء را که از پمپ خلاء برای تولید خلاء استفاده می کرد ، اختراع کرد ، به طوری که ترمزها در حالت درگیر بودند ، به اتوماسیون و هماهنگی ترمز وسیله نقلیه و کاهش بروز حوادث را تحقق بخشیدند. با توسعه صنعت خودرو ، پمپ ترمز دستخوش پیشرفت های بسیاری شده است. در دهه 1960 ، پمپ خلاء ترمز تحت فشار -} intoed اختراع شد که فشار خلاء را از طریق پمپ خلاء برقی ایجاد می کند و عملکرد و پاسخگویی سیستم ترمز را بهبود می بخشد. در دهه 1980 ، استفاده از سیستم های الکترومکانیکی میکرو- (MEMS) عملکرد و عمر خدمات پمپ ترمز را بیشتر بهبود بخشید. سیستم ترمز اولیه عمدتا ترمز مکانیکی بود و به اصل اهرم ها متکی بود تا از طریق اصطکاک بین بلوک های اصطکاک و لاستیک ترمز کنند. با افزایش سرعت خودرو ، این ترمز مکانیکی ساده به تدریج ناتوان شد. در سال 1900 ، ویلیام میباخ اولین ترمز طبل را اختراع کرد ، که با اصطکاک بین صفحه اصطکاک و قسمت داخلی طبل ترمز که با چرخ می چرخد ​​، ترمز می کند ، اما بعداً به دلیل اتلاف گرما و مشکلات عملکرد ، ترمزهای دیسک جایگزین شد. در سال 1902 ، فردریک ویلیام لنچستر اولین ترمز دیسک را طراحی کرد. اگرچه به دلیل محدودیت های مادی و فنی در آن زمان به طور گسترده ای مورد استفاده قرار نمی گرفت ، با توسعه فناوری مواد ، ترمزهای دیسک به تدریج به جریان اصلی تبدیل شدند.

ویژگی های فنی پمپ های ترمز مدرن شامل پمپ های خلاء برقی ، سیستم های کمکی فشار و استفاده از فناوری الکترومکانیکی میکرو- است که به طور قابل توجهی عملکرد و قابلیت اطمینان سیستم ترمز را بهبود می بخشد.

ارسال درخواست